306
[بسأ]
بَسَأتُ بالرجُل، وبَسِئتَ به بَسَأً وبُسوءًا، إذا استأنستَ به. وناقة بَسوءٌ: لا تمنع الحالب. وأبساني فلان فبسِئْت به.

1 / 306